نویسنده: آرشیو

کوتاه برای بازگشت به کمدی‌های کلاسیک نوشته: مجید فخریان چرا کُمِدی؟ می‌دانم که میلِ ما به کمدی کمی زیادی بیمارگونه است. و عده‌ای این وسط می‌خواهند در نقشِ پزشک ــ لابد کاملاً خیرخواهانه ــ مانع از شیوع بیشتر این روند شوند. اما راستش هرچه فکر می‌کنم جز از در آشتی راه دیگری برای درمان آن نمی‌یابم. بگذارید این پیغام را که احتمالاً برای شما هم…
درباره‌ی فیلم‌های داستانی سی و ششمین جشنواره فیلم کوتاه تهران نوشته: مجید فخریان بی‌مقدمه آغاز کنیم: سال گذشته از یک فیلم ــ زامبی دفاع کردیم: «جشن» ساخته‌ی بهنام عابدی. فیلم کوتاه‌های امسال نیز به اِشغال مرده‌های متحرک درآمده‌اند. اما این مرده‌ها لزوماً زامبی نیستند. زامبی‌ها برای بازیافتن دوباره‌ی خاطرات‌شان می‌جنگند، مُرده‌های امسال خاطراتی ندارند و همین‌جور آزاد، در خیابان، توی جاده، در برف، زیر خورشید،…
داستانی
نوشته: اکتبر 3, 2019
نوشته: مجید فخریان «وقتی میکل آنجلو آنتونیونی تصمیم گرفت برای ساخت فیلمی بلند با دوربین هشت میلیمتری به چین برود در پی چه گمشده‌ای بود؟! آیا می‌خواست فیلمی بسیار ارزان بسازد یا به آزادگی دوربین آماتوری به منزله نماد پرواز به هر جایی که دوست داشت محتاج بود؟… من فکر می‌کنم آنتونیونی دوربین آماتوری را برای شگون با خود به چین برده بود.» کیانوش عیاری،…
درباره فیلم‌های «تو هنوز اینجایی»، «روح‌القُدس» و «آدم‌پران» نوشته: مجید فخریان درباره «تو هنوز اینجایی»، کتایون پرمر و محمد روح‌بخش شکاف عمیقی که میان «کشند»، «بارسلونا» و «تو هنوز اینجایی» هست، نشان از این دارد که فیلم‌سازهای ما بیش از آن‌که میل به تجربه‌گری در حیطه‌های مختلف ژانری/استتیکی داشته باشند، در دام لحظ‌ه‌‌های آنی زودگذری گرفتارند که با دیدن فیلم‌های روز مثل باد می‌آیند و…
داستانی
نوشته: نوامبر 4, 2018
درباره سه فیلم کوتاه «روتوش»، «گسل» و «مثل بچه آدم» نوشته: مجید فخریان فاصله آن‌چه می‌بینیم و آن‌چه فیلم‌ساز می‌خواسته بگوید، چه اندازه است؟ این فاصله به چه درد می‌خورد؟ چه چیزها و کسانی در شکل‌گرفتن آن نقش دارند؟ بگذارید مثالی را که پیش‌تر از فیلم کوتاهِ محبوب‌مان «نگاه» (فرنوش صمدی) شرح داده بودیم، یادآوری کنیم؛ فاصله‌ای را که میان خارج شدن جیب‌بر از اتوبوس…

نقد فیلم کوتاه