پست‌های با برچسب: : ‘سعیده جانی‌خواه’

انیمیشن
نوشته: آذر 29, 1399
میان ناشناخته‌ها یادداشتی درباره انیمیشن کوتاه «سهراب و رستم» ساخته لی ویتمور نوشته: سعید عقیقی انتظار نداشتم نامدارترین تراژدی ادبیات حماسی ایران به شکلی خلاقانه سر از یک انیمیشن کوتاه استرالیایی دربیاورد؛ به خصوص آن که همین داستان در انیمیشن‌های بلند ولایت خودمان به پایانی درخور آثار جریان اصلی سینمای هندوستان می‌رسد، که نتیجه منطقی تصور «پایان خوش» عوامانه از هر داستان، چه سوگنامه و…
مستند
نوشته: آبان 26, 1399
درباره سه‌گانه ایمان بهروزی (فیلمی برای تو | عشق واقعی | عشق در نمای نزدیک) نوشته: سعیده جانی‌خواه سه‌گانه عاشقانه ایمان بهروزی را باید خارج از نماها دید، کمی آن‌سوتر از چارچوب سینمایی که دور بخشی از جهان کادر می‌بندد و به جای تمام جهان عرضه می‌کند. به این فیلم‌ها می‌توان نزدیک شد، می‌توان دور شد و فاصله ایده‌آل را ساخت. فیلم‌هایی که مخاطب را…
نوشته: سعیده جانی‌خواه شاید تا همین چند سال قبل که خیلی دور نیست، عبارت نقد فیلمِ کوتاه، عجیب و دور از ذهن بود. برای سینمایی که تمام توانِ کلماتش را در اختیار فیلم بلند می‌گذاشت، فیلم کوتاه واژه‌ی نامانوسی بود که صرفا مشق فیلم‌سازی تلقی می‌شد. اینکه چقدر این تفکر درست یا اشتباه است و این‌که فیلم کوتاه رسانه مستقلی‌ست یا در راستای فیلم بلند…
داستانی
نوشته: اردیبهشت 6, 1399
نقدی بر فیلم کوتاه «شهر بازی» به کارگردانی کاوه مظاهری نوشته: سعیده جانی‌خواه «نمیریم شهر بازی؟» نه. در شهر، بازی می‌کنیم. بازی‌ها عوض شده‌اند، شکلشان، ماهیتشان و معنایشان، حتی ابزارهایشان. بزرگ‌ترها هم اندازه بچه‌ها بازی می‌کنند . «شهر» زمین بازی بزرگ‌ترهاست و فیلم‌ها بخشی از این بازی. «شهربازی» نسخه‌ی وارونه شده‌ی «روتوش» است. نیمه‌ی ابتدایی روتوش حادثه اتفاق افتاده و نیمه‌ی بعدی، شبیه بازسازی صحنه…
انیمیشن
نوشته: فروردین 27, 1399
یادداشتی بر سه فیلم کوتاه برنده اسکار ۲۰۲۰ نوشته: سعیده جانی‌خواه شبیه من بودن یعنی چه؟ شبیه من بودن یعنی زن بودن در قسمتی از کره زمین که می‌دانم تا سال‌ها پیش و حتی همین حالا در جای‌جای کشورم دوچرخه‌سواری و اسکیت‌سواری زنان هرچند خلاف قانون نبود اما عجیب بود. رد که می‌شدی در تیررس هزار جفت چشم متعجب بودی. همیشه با تاسف نبود، اغلب…

نقد فیلم کوتاه