دسته‌بندی: داستانی

نگاهی به فیلم کوتاه «انسان مه آلود» به کارگردانی احمد سهی نوشته: میلاد مهیاری من چنین‌ام. احمقم شاید! که می‌داند که من باید سنگهای زندانم را به دوش کشم. احمد شاملو تلخ و گزنده همچون یک شعر اعتراضی. حرکت از ساحت اسطوره در بستر ملال سرد و سرکوب‌گر زندگی. با شخصیتی که گویی عصاره‌ای ست از روشنفکران سرخورده و منزوی تاریخ. با نگاهی سلبی و…

درباره مجموعه «هزار و ده شب» به کارگردانی کریم لک‌زاده نوشته: هادی علی‌پناه سینمای امروز ایران سینمایی استعمارگر و استعمارزده است. سینمای فریب‌کار و دروغ‌گو. آن هم با ریاکارانه‌ترین ابرازهای ممکن در دست. واقعیت. بازنمایی سیاهی. اعتراض به وضعیت موجود. ادعای آزادی و آزاد کردن. عبور یا زیرکی در مواجهه با سانسور. غوطه‌ور شدن در زیست فرودست و جاسوسی طبقه میانی برای آشکار کردن ذات…

هادی علی‌پناه مقدمه شاید بشود خیلی راحت از کنار امسال گذشت و گفت: خب سال خوبی نبود برای فیلم کوتاه. و تو را به خدا از آمار و ارقام حضورهای بین‌المللی و حضورهای معتبر حرف نزنید برای سنجیدن خوب یا بد بودن فیلم‌ها. درباره آن آمار و ارقام که اتفاقا در همین یکی دو روز آینده اعداد مربوط به امسالش را هم منتشر خواهیم کرد،…

*[1] درباره فیلم کوتاه «نوار ویدئو» به کارگردانی حسین شاعری نوشته: فرید متین تکان‌دهنده است. همین قابِ ثابتی که تکان نمی‌خورد و آدم را فقط و فقط به شیرجه‌رفتن درونِ یک‌نواختی و کرختی‌اش هُل می‌دهد. آدم را مجبور می‌کند فقط به درون‌ش بنگرد. به آن تابلویی که گوشه‌اش واردِ قاب شده و تقارن و تعادلِ تسخیرناپذیرِ قاب را به‌هم زده‌‌است و احتمالا خبر از ناهمگونیِ…

درباره فیلم کوتاه «سایه فیل» به کارگردانی آرمان خوانساریان نوشته: فرید متین دلتنگی بزرگ می‌شود. شب‌ها. روز هزار راهِ فرار دارد و آدم می‌تواند خودش را سرگرم کند یا به بی‌خیالی بزند. یا نقش بازی کند. امّا شب ماجرای متفاوتی دارد. انگار که سایه یک فیلِ بزرگ افتاده ‌باشد روی خانه‌ات. سیاهی همه‌جا را می‌گیرد. و این ‌وقت‌ها ست که تازه دیدنِ جیغ‌کشیدنِ مردم نه‌تنها…