درباره فیلم کوتاه «دختری در میان اتاق» به کارگردانی کریم لک زاده فیلمهای لک زاده در این راستا حرکت میکنند که رابطهای ایجاد کنند بین واقعیت و فانتزی، بشوند ترکیبی از این دو. ولی، خب مگر سینما چیزی غیر از این است؟ «سینما وسیلهای میشود برای تحقق آمال، آرزوها و کابوسها. تجربه ناشدنیها»، و مگر این جز با ایجاد رابطه بین این دو عینیت پیدا…
دستهبندی: نقد فیلم کوتاه
درباره چهار فیلم کوتاه کریم لکزاده خلاصهداستانهای لکزاده غلطاندازند. فکر میکنیم با فیلمی رئالیستی روبهرو خواهیمشد که با مخاطب خود سر عناد دارد؛ نمیخنداند، نمیگریاند و تنها عرصه تفکر را فراهم میکند؛ خانوادهای جنگ زده که مهمان شیرازیها میشوند. دو خواهری که مادرزادی مو ندارند. دو قمارباز که در سرما به جان قمارباز دیگری میاُفتند و این آخری، پدری که به خاطر بدهیها، باید سر…
اگر از هدف اصلی نگارش این مجموعه متنها یعنی ارائه سرنخهایی از ویترین «فیلم کوتاه» در سال پیش رو عبور کنیم، جستن، کاویدن و در نهایت چشیدن طعم نخستین مواجهه با فیلمهای کوتاه فیلمسازان جوان و با استعداد لذتی شخصی نیز درون خود دارد. و به همان اندازه البته چالشی دوست داشتنی نیز هست. اینکه به عنوان یکی از نخستین بینندگان فیلمها کیفیت مواجهه و…
درباره فیلم کوتاه «حیوان» به کارگردانی بهمن و بهرام ارک همزمان که این متن را مینویسم، به فیلمهای چندسال گذشته فکر میکنم. نیست، واقعاً نداریم. غریب و دیرهضم اما همان قدر وسوسه برانگیز مثل «حیوان»، واقعاً نداریم. چه حیف که واژه جسور دستاویز فیلمهای نُنُر و بیتفاوت شده است؛ آن دسته کارهایی که بعضاً متفاوت نیز خوانده می شوند. «حیوان» اصلاً مناسب این واژهگان معناباخته…
یادداشتی بر فیلم کوتاه «وقت نهار» به کارگردانی علیرضا قاسمی نوشته: آرین وزیردفتری دستهایمان با ما هستند و گاهی تمام آنچه ما هستیم. دستهای کوچک دخترک نوجوان (خورشید چراغیپور) در پلان آغازین فیلم کوتاه «وقت نهار» به سرعت برسون را یادمان میاندازد که انگار بیش از هر فیلمسازی مجذوب دستها بود و به دنبال کشف رازی در نماهای بسته دستها؛ دستهایی اعجابانگیز که میتوانند به…
فیدان در شبکههای اجتماعی