نقدی بر فیلم کوتاه «آرام» به کارگردانی فرشته پرنیان پسِ چهرهیِ آرام انفجاری در حال وقوع است. او پیش از اینکه فیلم آغاز شود، گریسته و در انتهای فیلم نیز هوا استنشاق میکند. فیلمساز زنی هم پشت دوربین، مابین این دو اتفاق (تنفس هوای تازه و گریستن او) به او زل زده و همچون شبح خود با او همراه میشود؛ «شکلی» از همراهی که بهنوعی…
نقدی بر فیلم کوتاه «هستی» به کارگردانی کمال پرناک سرجو لئونه در ابتدای کتاب «روزی روزگاری سرجو لئونه» (1) از نخستین تجربهاش در مواجه با امر نمایش میگوید. خاطرهای متعلق به پنج شش سالگیاش و تماشای نمایشی عروسکی بوراتینی (۲)… «یکی از این بعد از ظهرها اتفاق عجیبی رخ داد. در پایان جنگ عروسکها بر روی صحنه، دعوای دیگری میان رئیس تئاتر و زنش درگرفت.…
نقدی بر فیلم کوتاه «آرام» به کارگردانی فرشته پرنیان «در نظر من سینمای فردا حتی از شخصیترین رمانها، حتی از زندگینامهها نیز شخصیتر است. چیزی شبیه به یک اعتراف یا وقایعنگاری روزانه. فیلمسازان جوان خود را در قالب اولشخص (شخصیتهای اصلی فیلم) معرفی خواهند کرد و به بیان مباحثی خواهند پرداخت که در زندگی فردی آنها رخ داده است. شاید داستان نخستین یا واپسین تجربه…
نقدی بر فیلم کوتاه «کورسو» به کارگردانی امید عبداللهی تصویرِ واقعیت بهمنزله حقیقت امر عینی همیشه آنچه را که باید، نشانمان نمیدهد و گاه عکس آن را حتی، از طریق یک آشکارگی تار و بیمعنا به دست میدهد. تلقی منتج به این، ناشی از ناشیگری در فهم رئالیته تصویر و ایستادن مجری درون موقعیت (اغلب پرتنش) فیلمبرداری است تا همزمان ایستادنش آنجا و هموغمش بر…
نقدی بر فیلم کوتاه «سه سال و سه ماه و دو روز» به کارگردانی داوود رحمانی و سعید ولی زاده توضیح: این نقد بر اساس نسخه ۳۰ دقیقهای فیلم کوتاه «سه سال و سه ماه و دو روز» نوشته شده است. ۱- آلفرد هیچکاک در پاسخ به سؤال خبرنگاری درباره پیام فیلم «روانی» به شوخی گفت: «در کافههای بینراهی توقف نکنید!». جواب دندانشکن (و قانعکننده!) سازنده…
فیدان در شبکههای اجتماعی