دسته‌بندی: داستانی

دربارۀ فیلم کوتاه «کلوب شبانه» به کارگردانی داود رنگخانه نوشته: مجید فخریان از مجموعه بهترین فیلم‌های کوتاه سال ۱۴۰۰ به انتخاب فیدان جوانی ایستاده است کنار جوی آب و انتظار می‌کشد. پیش از این جوان اما، دوربین است که دنبال می‌کند رد آب را و بعد پیوند می‌زند آن را به نگاه جوان. جوان انتظار آمدن دوستانش را می‌کشد و تا آمدن آن‌ها خیره به…

درباره‌ی فیلم کوتاه «حرف‌های شبانه» به کارگردانی امید عبدالهی نوشته‌ی فرید متین از مجموعه بهترین فیلم‌های کوتاه سال ۱۴۰۰ به انتخاب فیدان همیشه گفته‌اند و شنیده‌ایم که «سینما هنرِ نشان‌دادن است، نه گفتن.» به این معنا که هنرمندانه‌تر است که حرف‌ها را نگوییم؛ بلکه نشان بدهیم و با همین نشان‌دادن، بگوییم‌شان. جذابیتِ فیلم‌های امید عبدالهی برای من اما آن‌جایی است که او سعی می‌کند با…

درباره‌ی فیلم کوتاه «کوک» به کارگردانی صادق داوری نوشته: شاهین محمدی زرغان شیء علاوه بر آنکه به صورت مستقل کاربرد و معنی خود را دارد، گاهی چنان به مفاهیم و افراد پیوند می‌خورد که تصور یکی بدون دیگری امکان‌ناپذیر است. دیگر بدن اندام‌های به‌هم‌پیوسته‌ای که در آناتومی شناخته می‌شوند نیست. بلکه بدن ماشینی است که علاوه بر اندام‌های زیست‌شناختی، چیزهای دیگری نیز به‌آن متصل هستند.…

درباره‌ی فیلم کوتاه «پرستیژ» به کارگردانی زهرا آهویی نوشته: فرید متین سال‌ها پیش، مولانا در فیه‌مافیه نوشته‌بود که «الأشیاءُ تتبیّنُ بضدّها». چیزها با متضادهایشان آشکار [و تعریف] می‌شوند. شب با روز، خوبی با بدی، تاریکی با روشنی ــ البتّه اگر اصلن قبول داشته‌باشیم این‌ها متضادند و نه مکمّل. امّا به‌هرحال، چاره‌ای نیست. بعضی وقت‌ها بهتر به‌نظر می‌رسد که فیلم‌های خوب را ــ یا فیلم‌های بهتر…

درباره فیلم کوتاه «نگهبانان» به کارگردانی مجید فخریان نوشته: سعیده جانی‌خواه «نگهبانان» عموما در دل تاریکی حرکت می‌کنند، کلمات را به اندازه نیاز خرج می‌کنند، تنها وقتی‌که ممکن است پاسخ کامل بدهند وقتی‌ست که از نشانی‌ها حرف می‌زنند. فیلم در کلمه و نور از این قاعده پیروی می‌کند و تنها ابزار رمزگشایی همین کلمه و ثانیه‌های نور موضعی تابیده شده بر سوژه است. در نگاه…