پست‌های با برچسب: : ‘مجید فخریان’

مستند
نوشته: بهمن 26, 1395
دربــــــــاره‌ مستند کوتاه «بـَـــــــــرد» به کارگردانی حـــمیــد جــعـفــری «بــــــرد»، از آن فیلم‌هایی است که یک بار اضافه‌ای را با خود حمل می‌کند، و اساساً همین بار که در این‌جا سنگی پرهیبت است، آن را به مرزهایی می‌برد که تا ساختن سینما و فراتر از آن ناسینما راه زیادی دیگر در پیش نیست. این بار اضافه را اگر در قامت سینمایی خط‌کشی شده بپنداریم، به نا‌چار…
داستانی
نوشته: بهمن 2, 1395
درباره‌ فیلم کوتاه «سکوت» به کارگردانی فرنوش صمدی و علی عسگری «سکوت» را به عنوان وضعیتی انسانی باید دید؟ و یا به مثابه تصویری از جهان معاصر؟ این‌ها هیچ کدام یکی نیستند و برای یکی‌شدن و همزمان جهانی‌شدن، اولی شرط دست‌یافتن به دیگری است. وضعیت انسانی چرخ دنده‌ها را به کار می‌اندازد و تصویر جهان تنها می‌تواند یک تصویر باشد که از طریق متکثر ساختن…
نقدی بر فیلم کوتاه «پیانو» به کارگردانی امیرعلی اعلایی پ.ن: این نقد با همکاری دبیرخانه سیزدهمین جشنواره فیلم کوتاه دانشجویی نهال تالیف شده است. «پیانو» ساخته امیرعلی اعلایی در کلیت گرفتار عیب‌ها، تأویل‌ها و تظاهرهای هنرمندانه‌ای که در فیلم‌هایی با محوریت نوستالژی مکان‌ها هست، نمی‌شود و با فراز و نشیب‌های بسیار، بالاخره «جانِ» سالم بدر می‌برد. قصه آشناست: خانه‌ای درندشت با مرگ صاحبانش توسط بچه‌ها…
داستانی
نوشته: اردیبهشت 18, 1395
نقدی بر فیلم کوتاه «آرام» به کارگردانی فرشته پرنیان پسِ چهره‌یِ آرام انفجاری در حال وقوع است. او پیش از اینکه فیلم آغاز شود، گریسته و در انتهای فیلم نیز هوا استنشاق می‌کند. فیلم‌ساز زنی هم پشت دوربین، مابین این دو اتفاق (تنفس هوای تازه و گریستن او) به او زل زده و همچون شبح خود با او همراه می‌شود؛ «شکلی» از همراهی که به‌نوعی…
داستانی
نوشته: فروردین 17, 1395
نقدی بر فیلم کوتاه «کورسو» به کارگردانی امید عبداللهی تصویرِ واقعیت به‌منزله حقیقت امر عینی همیشه آنچه را که باید، نشانمان نمی‌دهد و گاه عکس آن را حتی، از طریق یک آشکارگی تار و بی‌معنا به دست می‌دهد. تلقی منتج به این، ناشی از ناشی‌گری در فهم رئالیته تصویر و ایستادن مجری درون موقعیت (اغلب پرتنش) فیلم‌برداری است تا هم‌زمان ایستادنش آنجا و هم‌وغمش بر…

نقد فیلم کوتاه