دسته‌بندی: داستانی

داستانی
نوشته: فروردین ۱۲, ۱۳۹۸
درباره مجموعه «هزار و ده شب» به کارگردانی کریم لک‌زاده نوشته: هادی علی‌پناه سینمای امروز ایران سینمایی استعمارگر و استعمارزده است. سینمای فریب‌کار و دروغ‌گو. آن هم با ریاکارانه‌ترین ابرازهای ممکن در دست. واقعیت. بازنمایی سیاهی. اعتراض به وضعیت موجود. ادعای آزادی و آزاد کردن. عبور یا زیرکی در مواجهه با سانسور. غوطه‌ور شدن در زیست فرودست و جاسوسی طبقه میانی برای آشکار کردن ذات…
انیمیشن
نوشته: اسفند ۲۸, ۱۳۹۷
هادی علی‌پناه مقدمه شاید بشود خیلی راحت از کنار امسال گذشت و گفت: خب سال خوبی نبود برای فیلم کوتاه. و تو را به خدا از آمار و ارقام حضورهای بین‌المللی و حضورهای معتبر حرف نزنید برای سنجیدن خوب یا بد بودن فیلم‌ها. درباره آن آمار و ارقام که اتفاقا در همین یکی دو روز آینده اعداد مربوط به امسالش را هم منتشر خواهیم کرد،…
داستانی
نوشته: اسفند ۲۰, ۱۳۹۷
*[۱] درباره فیلم کوتاه «نوار ویدئو» به کارگردانی حسین شاعری نوشته: فرید متین تکان‌دهنده است. همین قابِ ثابتی که تکان نمی‌خورد و آدم را فقط و فقط به شیرجه‌رفتن درونِ یک‌نواختی و کرختی‌اش هُل می‌دهد. آدم را مجبور می‌کند فقط به درون‌ش بنگرد. به آن تابلویی که گوشه‌اش واردِ قاب شده و تقارن و تعادلِ تسخیرناپذیرِ قاب را به‌هم زده‌‌است و احتمالا خبر از ناهمگونیِ…
داستانی
نوشته: بهمن ۱۳, ۱۳۹۷
درباره فیلم کوتاه «سایه فیل» به کارگردانی آرمان خوانساریان نوشته: فرید متین دلتنگی بزرگ می‌شود. شب‌ها. روز هزار راهِ فرار دارد و آدم می‌تواند خودش را سرگرم کند یا به بی‌خیالی بزند. یا نقش بازی کند. امّا شب ماجرای متفاوتی دارد. انگار که سایه یک فیلِ بزرگ افتاده ‌باشد روی خانه‌ات. سیاهی همه‌جا را می‌گیرد. و این ‌وقت‌ها ست که تازه دیدنِ جیغ‌کشیدنِ مردم نه‌تنها…
داستانی
نوشته: دی ۳۰, ۱۳۹۷
به‌بهانه اکرانِ فیلم‌های برگزیده جشنواره فیلم‌کوتاه تهران، در خانه هنرمندان نوشته: فرید متین ماچِ سینمایی: فیلمِ کریم لک‌زاده، پیش از هرچیز، متفاوت از همه متریال‌هایی‌ست که به‌عنوانِ فیلم‌کوتاه به‌دست‌مان می‌رسد. این متفاوت‌بودن، قبل از همه، در شکلِ بصریِ فیلم نمود دارد. در فیلم‌برداری و بافتِ تصویریِ فیلم. در حرکت‌های آزادانه و شاید آماتورگونه دوربین ــ که یک‌جورهایی یادآورِ فیلم‌های دگما ۹۵ است، در بافتِ ویدئوگونه…

نقد فیلم کوتاه