پنجاه و دو سال پیش، در ۱۱ مهرماه ۱۳۴۸ گروهی کوچک متشکل از ۲۸ نفر در مهد کودکی به نام «کاخ کودک» دور هم جمع شدند. جلسه به دعوت و همت بصیر و نصیب نصیبی و با حضور افرادی چون فریدون رهنما، ابراهیم وحید زاده، ابراهیم فروزش، شکوفه شکری، قباد شیوا، جمشید کیکاووسی، حمیرا کاووسی، عطالله نوریان، فروز محفوظ و تعدادی دیگر برگزار شد. بصیر نصیبی در این جلسه بیانیهای را خواند که خاستگاه اصلی شکل گیری مهمترین، دامنهدارترین و موثرترین جنبش سینمایی ایران شد. جنبشی که خیلی زود و با پیشنهاد و همراهی فریدون رهنما و هوشنگ کاووسی «سینمای آزاد» نام گرفت.
پیش از شکل گیری این جنبش البته فیلمسازان نو اندیش سینمای ایران همچون مصطفی فرزانه، فریدون رهنما، محمدرضا اصلانی، ابراهیم گلستان، فروخ فرخ زاد، ابراهیم وحید زاده و تعدادی دیگر آثار کوتاه درخشانی ساخته بودند. اما این جنبش سینمای آزاد بود که با ساختاری منسجم و رفتاری مدون اهمیت فیلم کوتاه را در پرورش فیلمسازان جوان و شناساندن سینما به عنوان ابزار بیان اندیشه به مخاطبان جوان نهادینه کرد. جنبشی که تماما با همراهی جوانان علاقهمند از سراسر کشور، با کمترین امکانات فنی ممکن به سرعت رشد کرد و در کمتر از ۳ سال با جلب توجه رسانهها و ارگانهای فرهنگی از جمله تلویزیون ملی ایران فعالیت خود را به بیش از ۲۰ شهر گسترش داد. همچنین جنبش سینمای آزاد شرایط شکل گیری سازمانهایی همچون گروه تولید فیلم کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ایران در سال ۱۳۵۱ و انجمن سینمای جوان در وزارت فرهنگ و هنر را در سال ۱۳۵۲ هموار کرد. گروههایی که یا با الگوبرداری و یا در پاسخ به این جنبش پایه گذاری شدند و هر کدام تاثیر مشخص و موثر در جریان تاریخ سینمای ایران برجای گذاشتهاند.
به پاس خدمات نخستین همراهان سینمای آزاد (بصیر نصیبی، همایون پایور، فرهاد پوراعظم، بهنام جعفری، شهریار پارسیپور، حسن بنیهاشمی، ژیلا مهرجویی، ابراهیم فروزش، ابراهیم حقیقی، ایرج تحویلی و…) و بیش از ۳۰۰ فیلمساز جوان از شهرهای سراسر کشور که در طول ۱۰ سال فعالیت این جنبش موفق به تولید بیش از هزار فیلم کوتاه، چهار فیلم داستانی تلویزیونی و چندین مستند بلند شد، و همچنین به برگزاری نه جشنواره ملی فیلم کوتاه، دهها جشنواره منطقهای و استانی و سه دوره جشنواره بینالمللی، و انتشار نخستین کتابها و مجلات و برنامه تلویزیونی با محوریت فیلم کوتاه اهتمام ورزیدند.
هیچ روزی را مناسبتر از امروز برای گرامی داشتن «فیلم کوتاه» که چنین به آن عشق میورزیم سراغ نداریم.
فیدان در شبکههای اجتماعی