کوتاه برای
بازگشت به کمدیهای کلاسیک نوشته: مجید فخریان چرا کُمِدی؟ میدانم که میلِ ما به کمدی کمی زیادی بیمارگونه است. و عدهای این وسط میخواهند در نقشِ پزشک ــ لابد کاملاً خیرخواهانه ــ مانع از شیوع بیشتر این روند شوند. اما راستش هرچه فکر میکنم جز از در آشتی راه دیگری برای درمان آن نمییابم. بگذارید این پیغام را که احتمالاً برای شما هم…
نوشته: هادی علیپناه حداقل ما ایرانیها حالا دیگر حق داریم 98 را کنار 13 عددی نحس بدانیم. درست
که آنچه از سر گذارنده و میگذرانیم آبستنمان میکند برای تغییری بزرگ، اما نمیدانم
این تغییر خوب باشد یا بد، نمیتوانم بگویم. (بر اساس چنین تردیدی همین این تصویر
را برای متن انتخاب کردهام: داریم به درون آتش میرویم یا آن شعلهها دارند مقصدمان
را تطهیر میکنند؟)…
نوشته: فیدان فوریه 29, 2020 گردآوری و ترجمه: فرزاد شهاب منابع: Filmmaking Lifestyle، studiobinder اخلاق و آداب
صحنه فیلمبرداری چیزی نیست که خواسته متفاوت از طرف هر کارگردان باشد و بلکه
مجموعه قوانین و آدابی است که همه صحنههای فیلمبرداری بر اساس آن زنده میمانند!
هر کس در جهان فیلمسازی وظیفهای دارد که باید آماده به انجام آن باشد. تا زمانی که
نظم رعایت شود و دستورات اجرا شوند، فرآیند…
دربارهی فیلمهای داستانی سی و ششمین جشنواره فیلم کوتاه
تهران نوشته:
مجید فخریان بیمقدمه آغاز کنیم: سال گذشته از یک فیلم ــ زامبی دفاع
کردیم: «جشن» ساختهی بهنام عابدی. فیلم کوتاههای امسال نیز به اِشغال مردههای متحرک
درآمدهاند. اما این مردهها لزوماً زامبی نیستند. زامبیها برای بازیافتن دوبارهی
خاطراتشان میجنگند، مُردههای امسال خاطراتی ندارند و همینجور آزاد، در خیابان،
توی جاده، در برف، زیر خورشید،…
نوشته: هادی علیپناه حدود سه
ماه پیش، زمانی که خبر حذفشدن یک فیلم کوتاه («رآی»، بهکارگردانی سپیده برنجی)
بهدلایل غیرسینمایی از جشنواره فیلم کوتاه تهران منتشر شد، در عرض چند ساعت همه
پست و استوریهایشان را در مورد محکومیت این اقدام «مدیران» منتشر کردند. اما کمتر
کسی به سانسور حدود هجده فیلم کوتاه دیگر در همان جشنواره اشاره کرد. حتی تعداد
زیادی از این موضوع…
فیدان در شبکههای اجتماعی